Voor het project Pakje Kunst heb ik onlangs weer dertig nieuwe boekjes aangeleverd voor de regio Leeuwarden. In dit blogbericht kun je bekijken welke boekjes ik deze keer gemaakt heb en lezen hoe ik dat gedaan heb.

In 2019 zijn er 84 mini-boekjes van mijn hand in doosjes van sigarettenpakjeformaat terechtgekomen. Meer daarover is te zien en te lezen in mijn blogs Pakje Kunst 2019, Pakje Kunst 2019 (2) en Pakje Kunst 2019 (3).

Franse – of kruissteek

Omdat de boekjes klein zijn (ca. 5,5 bij 8 cm), is er niet veel bindgaren voor nodig en kan ik goed de restjes opmaken die ik bewaar als ik stukjes garen over heb van het binden van andere boekjes.

Een decoratieve steek is de Franse- of kruissteek. Deze steek vind ik erg leuk om te doen omdat het effect zo mooi is, vooral bij de wat dikkere boeken. Met deze steek kan ik veel variƫren en ook voor combinaties maken met omslagen vind ik dit een fijne steek.

Restjes van een oude poster van een eerder boekbindproject, kon ik goed gebruiken voor onderstaande boekjes waarbij ik voor het binnenwerk gebruikmaakte van binnenwerk van een overtijdse agenda.

Met stukjes kaart uit een verouderde atlas van de provincie Friesland worden het weer hele andere boekjes, ook omdat het papier van het binnenwerk afkomstig is van snijafval van andere projecten. Ik gooi dus niet veel afval weg.

Cahier-steek

Touwtjes van theezakjes zijn voor mij heel waardevol gebruiksmateriaal om kleine schriftjes mee te binden.

De touwtjes zijn niet lang, maar het voldoet voor dit doel (hoewel het wel een gepriegel is om een knoopje te leggen). Wel leuk om er zo achter te komen dat de verschillende merken verschillende soorten touwtjes gebruiken voor hun theezakjes: Clipper en G’woon hebben langere touwtjes dan Pickwick en de touwtjes van Lipton zijn voor mij niet goed bruikbaar omdat ze glad zijn en dan glijdt het knoopje eruit. Vroeger zaten er nog onhandige (en milieuvervuilende) nietjes aan de zakjes, maar dat is gelukkig niet meer zo.

Met de cahier-steek maakte ik ook een aantal boekjes, waarbij ik voor de omslagjes dankbaar gebruikmaakte van bladzijden uit FLOW Magazine en stempelschriften van de Stempelmakerij uit Leeuwarden. En voor het binnenwerk recyclede ik ook weer verschillend oud- en afgeschreven papier.

Voor een klein schriftje is een touwtje jute (van een aardappelzak) trouwens ook heel goed te hergebruiken.

Koptische steek

Een weer hele andere binding is de Koptische steek. Dit is ook een decoratieve steek en zorgt ook voor een mooi resultaat en bovendien blijven de bladzijden van het boekje goed open liggen. De ‘platten’ (omslagen) zijn bij dit soort binding dikker en moeten doorgeprikt of geboord worden om ze met een extra lus aan het binnenwerk te naaien. Als de voor- en achterplatten bekleed worden, moet de andere kant beplakt worden en dat geeft ook altijd een verrassend resultaat. Hieronder kun je zien wat ik met restjes vilt van i-did en oude tijdschriften heb gedaan.

Genaaid gebrocheerd

De laatste soort binding die ik heb toegepast voor deze boekjes is de brochure: het papier van het binnenwerk wordt eerst in katernen gevouwen en daarna genaaid tot een compleet binnenwerk. Dit binnenwerk wordt in de rug van het omslag geplakt. Voor het omslag gebruik ik oude verpakkingen (in dit geval een mini-pakje hagelslag) en stevige bladzijden uit een oud tijdschrift (Noorderbreedte).

Ander materiaal is ook geschikt om brochureboekjes te maken zoals etiketten van bierflesjes, labeltjes van kleding en ander oud karton. De papieren etiketten plak ik wel eerst op een stukje restkarton, anders is het niet stevig genoeg voor een omslagje.

Mocht jij een Pakje Kunst met een bijzonder boekje uit een automaat gehaald hebben in Leeuwarden, dan wens ik je daar veel plezier mee! Bij het maken van deze boekjes heb ik ook veel plezier gehad en hoop op deze manier te laten zien hoe leuk circulair boekbinden is!